‘Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri’ adlı oyunu seyrettim ve etkilendim. Çok tatlı, huzurlu bir duygu değil hissettiğim. Aksine rahatsız edici. Bazen ihtiyaç duyuyor insan bir iteklenmeye hatta belki bir tokada.. Akıp giderken hayat, yok olup gitmekten korkmuyor musunuz siz? Herkes ‘Başkası olma, kendin ol,” derken aslında asla sürüden ayrılmanıza izin vermediklerini, bunun için gerekirse her türlü zorbalığı yaptıklarını görmüyor musunuz?
