Uzun zaman sonra 2 perdelik bir tiyatro oyunu izlemek beni aşırı heyecanlandırdı, üstelik her ne kadar komedi ağırlıklı denilse de yakın zamanda eşini kaybetmiş bir anne ile oyuna giderken sırf ismi yüzünden acaba mı hissi uyandırmıştı.
Derken Hakan Yılmaz ve Ebru Cündübeyoğlu ile başladı oyun..
Eğlenceli, kafayı boşaltmalık güzel tespitleri olan ve Pucca kaleminden uyarlandığı belli olan bir oyundu ama bana göre Ebru Cündübeyoğlu tüm kadınların içine sustuklarını uzun uzun cümleler ile o kadar güzel tiradlar ile anlattı ki gülümseyerek izledim ve dedim ki keşke ben de bu kadar uzun cümleler kurabilsem ve rahatlasam…
Kadın erkek ilişkilerine dair olan tespitleri, kadınların veya erkeklerin vazgeçme eşiğini görebildiğiniz ve bunları da güldürerek anlatması ayrı bir başarı.
Kadınların erkeklerden çok daha iyi komedyenler olabileceğini biliyoruz ama nedense o sahada bayraklar hep erkeklere..
Sevgili Hakan Yılmaz ise bence jest ve mimikleri ile bir çok komedyenden başarılı bir rol çıkarmıştı ama rol arkadaşının repliklerine dayanma gücü taktire şayan idi.
Oyunun diğer bir önermesi ise “Unutmayın, siz psikopat olabilirsiniz ama sevdiklerimiz söz konusu ile en psikopat biz oluruz,” diyen kadınlar.
Tüm bunlar olurken sahnede bir de “ölü” vardı ki; gülmeden, kıpırdamadan onca süre bence büyük başarı..
Bu kasvetli coğrafyada, bu bozuk ruh halimize, televizyon açmaya üşenen açsa da pişman olan bizim için bu 2 saat 40 dk o kadar güzel deşarj ediyor ki emin olun pişman olmayacaksınız.
Ruhumuzu beslemek, gülmek, birazcık uzaklaşmak için izlenmesi gereken oyunlar listenize ekleyin bence.
Ölü’n Bizi Ayırana Dek….
Tuana Eray Baran Ocak 2026
