Hiçbir sebep yokken, çok sıradan bir öğle yemeğinde sorulan bir soruya cevaben söylediğim söz..Öfkem geçmiş mi, artık daha çok düşünüp daha az mı hareket ediyorum?

İlk duyduğumuzda ne tepkiler vermiştik, ne demek istedi, neden söyledi, uluslararası platformda gerek var mıydı? vs vs adam haklıymış.

Bugün sevgililer günü, artan yaşlarımızla beraber ömrümüzün bakış açısı değişiyor, artık ne bayram heyecanları ne yılbaşı telaşımız var. Herkeste bir planlama yorgunluğu, hayata yetişememe kaygısı.. Zaten artık karnımızda kelebekler uçuşuyor dediğimiz zamanları da geçtik, olsa olsa gaz sancısı bizimki..

Hayatta hep vazgeçeriz farkında mısınız? İsteyerek, istemeyerek, farkında olarak ya da olmayarak, neden vazgeçtiğini bilerek ya da bilmeyerek süregelen bir eylem bu..

Yaşadıklarımızın bedellerini ödemeye alışmışız hayatta. Peki, ya yaşamadıklarımız hani ‘ukde’ kalan ‘içimize dert olan’, tekrar olsa ne yapardım sorusu ile aklımıza gelen ve bir anda hayat döngüsüne yenikdüşen..

Ne yazık ve ne mutlu her şeyi biliyorum (tabi her şey göreceli).